Najświętszy czas

Nie sposób w jednym wpisie ująć tego wszystkiego, co te dni Świętego Triduum Paschalnego znaczą dla wszystkich ludzi. Jest to najświętszy czas w ciągu całego roku. Wielkie tajemnice się dokonują - wypełnienie zapowiedzi, zawarcie Nowego Przymierza, wyzwolenie i odkupienie wszystkich ludzi, wyniesienie do chwały Pana Jezusa, ustanowienie Sakramentów, początek Kościoła, zaślubiny Pana z Kościołem i jeszcze więcej. To wszystko dzieje się w tym właśnie najświętszym czasie Paschy naszego Pana.

Wypełnienie zapowiedzi

Stare Przymierze zapowiadało w różnych znakach tę jedną, najprawdziwszą Paschę Pana. Zapowiadało go w znaku baranka paschalnego:

• miał być samcem
• miał być bez skazy
• miał być zabity przez całą społeczność Izraela o zmierzchu
• nie wolno mu było łamać kości
• z którego nic nie mogło pozostać na dzień następny
• którego krwią należało skropić odrzwia domów
• jego krew chroniła przed śmiercią

Wszystko to doskonale wypełniło się w Panu naszym Jezusie Chrystusie - prawdziwym Baranku. Nie tylko to jednak, również obchód Dnia Przebłagania zapowiadał Paschę Pana - na jednego z kozłów należało złożyć winy całego Izraela, a potem kozła tego przepędzić na pustynię. Nasz Pan wziął na siebie winy wszystkich ludzi.

I kolejne zapowiedzi:

• Psalm 22, opowiadający o cierpiącym sprawiedliwym, który ufa Panu
• Cztery Pieśni o Słudze Pańskim zapisane przez proroka Izajasza
• zapowiedź, że “Będą patrzeć na Tego, Którego przebodli” zapisana przez proroka Zachariasza
• Izaak, którego Abraham miał złożyć w ofierze

I wiele, wiele więcej - cały Stary Testament o Tej Passze Pana mówił i mówi dalej, do każdego kto chce słuchać!

Zawarcie Nowego Przymierza

Jak to Pan powiedział przez autora listu do Hebrajczyków, bez pokropienia krwią nie ma zawarcia Przymierza. Stare Przymierze wielokrotnie byłu zrywane, więc Pan zechciał ustanowić Nowe. “Przymierze tak mocne, że nic nie zdoła go złamać.” Czemu jest tak mocne? Bo jest zawarte we Krwi samego Pana - Tego, Który jest “Świadkiem wiernym”, który “zawsze żyje, żeby się wstawiać za nami”. Nie dość, że zostało zawarte lata temu na Golgocie - co dzień jest uobecniane na wszystkich ołtarzach świata, gdzie kapłani w sposób bezkrwawy składają Ojcu tę samą Ofiarę naszego Pana. Mocą tego Przymierza otrzymujemy przebaczenie grzechów. Mocą tego Przymierza otrzymujemy wstęp do Nieba. Mocą tego Przymierza otrzymujemy “przystęp do Ojca”. Mocą tego Przymierza “uświęceni jesteśmy przez wiarę w prawdę”.

Odkupienie

Obrzędy Starego Testamentu były tylko znakami odkupienia i oczyszczenia. “Niemożliwe jest bowiem, aby krew cielców i kozłów usuwała grzechy.” To jednak może zrobić i robi Krew Zbawiciela, która przelana została przeobficie za nas na krzyżu i każdego dnia uobecnia się to na Mszy Świętej. Krew ta została wylana w nieskończonym nadmiarze. Jak to św. Tomasz z Akwinu mówi w pieśni Adoro Te devote: “Cuius una stilla salvum facere/Totum mundum quit ab omni scelere” - “Której [Krwi] jedna kropla czyni zbawionym/Cały świat oczyszcza ze wszelkiej skazy”. W tych dniach więc wspominamy nasze odkupienie.

Wyniesienie Pana Jezusa do chwały

Sam Pan mówił, że “wkrótce zostanie chwałą otoczony”. Miał wtedy na myśli ukrzyżowanie. I tak - Męka, Śmierć i Zmartwychwstanie Pana to Jego wielkie wywyższenie. Nawet w cierpieniu - pokazuje nieskończoną Swoją miłość, a w Zmartwychwstaniu pokazuje niezmierzoną chwałę i wszechmoc. Tym samym daje nam poznać, i to bardziej niż kiedykolwiek wcześniej można było poznać, chwałę Boga. Bóg pokazuje się nie tylko jako Ten, Który rządzi światem materialnym, nie tylko jako Ten, Który przywraca zmarłych do życia, ale jako Ten, Który pokonuje samą śmierć. Zmartwychwstanie Pana Jezusa jest bowiem czymś zupełnie innym niż wskrzeszenia znane ze Starego i Nowego Testamentu. Tamci wskrzeszeni na nowo później umierali, “Chrystus zaś powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy”. Tym samym pokazuje się, jako prawdziwy i absolutny Pantokrator - Wszechwładca.

Ustanowienie Sakramentów

W tym świętym czasie wspominamy też ustanowienie Sakramentów: Eucharystii i święceń. Tym samym wspominamy to, że Pan zechciał z nami pozostać na zawsze. Jest z nami w Najświętszym Sakramencie, pozwala nam codziennie uczestniczyć w Jego Męce, Śmierci i Zmartwychwstaniu, a żeby to wszystko mogło się dokonać, wybiera ludzi, których obdarza szczególnym darem udziału w Jego jedynym kapłaństwie. Dzięki temu każdy wierny może cieszyć się z nieskończonych owoców Męki i Zmartwychwstania naszego Pana. Więcej nawet - ten czas jest czasem ustanowienia Sakramentu Pokuty i Pojednania: “Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane” - tak Pan powiedział do Apostołów w dzień Zmartwychwstania. “O jak wielka łaskawość Bożej dobroci dla nas!”

Początek Kościoła

Z przebitego boku Zbawiciela wypłynęły krew i woda. “Tam wzięły początek Sakramenty Kościoła”. Podobnie też jak w Raju Pan z boku Adama wyprowadził Ewę, tak teraz, z boku Chrystusa rodzi się Kościół. Jak w Raju Adam zasnął głębokim snem w tym momencie, tak i Pan - zasnął głębokim snem - umarł, gdy z Jego boku rodził się Kościół. Tak też cała wspólnota chrześcijan bierze swój początek z tego momentu otwarcia boku i Serca Zbawiciela. Mamy przystęp do Serca Boga, możemy nieustannie czerpać z Jego miłości do nas!

Zaślubiny Pana z Kościołem

Tak jak z boku Adama wyszła jego żona, Ewa, tak z boku Chrystusa rodzi się Jego Oblubienica - Kościół. Pan na krzyżu Swoją Oblubienicę rodzi, oczyszcza, uświęca i poślubia. Nie ma innego poślubienia z Panem niż poślubienie na krzyżu. Nie ma innej drogi miłości, niż droga krzyża. Nie ma innej drogi do Pana, niż droga miłości przez krzyż i zaparcie się siebie. Nie ma innego Pana niż Tego, Którego Oblubienicą jest Kościół. Tym samym są to na wskroś święta Kościoła - święta, w których Kościół się rodzi, jest oczyszczany, uświęcany i obdarowywany niezwykłą godnością. Święta Kościoła, który jest Mistycznym Ciałem Chrystusa.